A jednak!

Karol Strasburger to postać, która w Telewizji Polskiej dawno przestała być „tylko” prowadzącym. To zjawisko samo w sobie – medialny pewnik, który trwa niezależnie od zmieniających się władz, trendów, mód i ramówek. W świecie telewizji, gdzie twarze pojawiają się i znikają szybciej niż sezony seriali, on pozostaje stałą – rozpoznawalnym głosem, spokojną dykcją i stylem, który dla milionów widzów oznacza jedno: czas na „Familiadę”. Jego specyficzne poczucie humoru, regularnie komentowane, parodiowane i przerabiane na memy, z czasem przestało być „wpadką”, a stało się znakiem firmowym. Dla jednych kultowe, dla innych kontrowersyjne – ale absolutnie nie do pomylenia z niczym innym.

Od września 1994 roku, czyli od ponad trzech dekad, Strasburger nieprzerwanie stoi na czele jednego z najpopularniejszych teleturniejów w Polsce. 31 lat w jednym formacie to wynik, który w realiach polskiej telewizji ociera się o rekord nie do pobicia, a w skali europejskiej plasuje go w ścisłej czołówce najdłużej prowadzących gospodarzy programów rozrywkowych. Nic dziwnego, że obok Tadeusza Sznuka wymieniany jest jako jedna z ostatnich „żywych ikon” TVP. W kuluarach od lat powtarza się to samo: „Familiada” bez Strasburgera byłaby dla widzów czymś w rodzaju herbaty bez cukru – teoretycznie możliwej, ale kompletnie pozbawionej sensu.

Co więcej, mimo ukończonych w lipcu 78 lat, Karol Strasburger nie sprawia wrażenia człowieka myślącego o emeryturze. Wręcz przeciwnie – imponuje formą, energią i konsekwencją w dbaniu o zdrowie. Otwarcie mówi, że stawia na regularne treningi i aktywność fizyczną, a poranne ćwiczenia wybiera częściej niż bankiety czy branżowe spotkania. Daleko mu do stereotypowego celebryty seniora. Buduje wizerunek osoby zdyscyplinowanej, świadomej swojego wieku, ale niepogodzonej z biernością. Praca nie jest dla niego obowiązkiem ani dodatkiem do życia – to sposób na zachowanie niezależności, poczucia kontroli i sprawczości. Jak sam wielokrotnie podkreślał, chce być aktywny tak długo, jak pozwoli mu zdrowie.

W cieniu teleturniejowej legendy łatwo zapomnieć, że Strasburger to przede wszystkim aktor z imponującym dorobkiem. Jego kariera sceniczna i filmowa obejmuje ponad pół wieku, a lista ról robi wrażenie nawet na najbardziej wybrednych widzach. Występował w klasyce polskiego kina, m.in. w „Nocach i dniach” czy „Trzeciej części nocy”, a telewidzowie pamiętają go również z serialowych hitów, takich jak „Czterdziestolatek” czy „Ekstradycja”. To właśnie aktorski warsztat, opanowanie i sceniczna dyscyplina sprawiają, że na tle współczesnych prowadzących Strasburger wyróżnia się klasą, spokojem i profesjonalizmem, który dziś staje się rzadkością.

Nic więc dziwnego, że gdy publicznie zadeklarował, iż „Familiadę” zamierza prowadzić co najmniej do setnych urodzin, wielu widzów nie potraktowało tych słów jak żartu czy medialnej przesady. W jego przypadku brzmi to raczej jak konsekwentnie realizowany plan niż luźna deklaracja. Bo Karol Strasburger od lat udowadnia jedno: w polskiej telewizji są rzeczy zmienne, ale są też takie, które trwają nieprzerwanie – i on bez wątpienia należy do tej drugiej kategorii.

Choć Karol Strasburger od dekad pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy polskiej telewizji, swoje życie prywatne zawsze starał się trzymać na dystans od medialnego zgiełku. Im mniej mówił o sprawach osobistych, tym większe było nimi zainteresowanie. Paradoksalnie ta konsekwentna powściągliwość sprawiła, że jego biografia uczuciowa przez lata obrosła w domysły i interpretacje, a dziś jawi się jako historia nie mniej intensywna i dramatyczna niż jego droga zawodowa. Ostatnie lata pokazują jednak wyraźnie, że po wielu życiowych zakrętach to właśnie rodzina stała się dla niego najważniejszym punktem odniesienia – źródłem spokoju, sensu i emocjonalnej równowagi.

Los nie oszczędzał Strasburgera w sferze uczuć. Po rozpadzie pierwszego małżeństwa z Barbarą Burską jego życie na długie dekady związało się z Ireną Morcińczyk. To ona stała się jego najbliższą towarzyszką, partnerką i – jak sam wielokrotnie podkreślał – fundamentem codzienności. Ich historia od początku była daleka od klasycznych, cukierkowych narracji. Poznali się w czasie, gdy Morcińczyk była jeszcze żoną Andrzeja Jaroszewicza, rajdowca i syna premiera PRL, w dodatku uwikłanego w głośny związek z Marylą Rodowicz. Ten splot prywatnych i publicznych historii wzbudzał emocje, ale uczucie, które narodziło się w tych okolicznościach, okazało się trwałe i głębokie. Irena – zapamiętana jako kobieta o niezwykłej urodzie, charakterystycznych błękitnych oczach i silnej osobowości – szybko stała się centralną postacią w życiu aktora

Po ślubie w 1981 roku stworzyli relację opartą na partnerstwie i wspólnym stylu życia. Podróże, sport, aktywność fizyczna i codzienna bliskość budowały ich małżeństwo przez ponad trzy dekady. Ten stabilny świat runął w 2013 roku, gdy Morcińczyk zmarła po długiej walce z białaczką. Dla Strasburgera była to strata graniczna. Po ponad trzydziestu latach wspólnego życia musiał zmierzyć się nie tylko z żałobą, ale i z koniecznością ponownego zdefiniowania siebie – jako mężczyzny, partnera i człowieka funkcjonującego w codzienności pozbawionej dotychczasowego punktu oparcia.

Przez długi czas wydawało się, że ten rozdział zamknął jego życie uczuciowe. Sam aktor przyznawał, że nie spodziewał się już, iż los jeszcze raz postawi na jego drodze miłość. Tymczasem kilka lat później poznał Małgorzatę Weremczuk, producentkę eventów, z którą początkowo łączyła go wyłącznie relacja zawodowa. Z czasem profesjonalny kontakt przerodził się w bliskość, a następnie w związek. Ogromna, 37-letnia różnica wieku szybko stała się tematem medialnych dyskusji, jednak para konsekwentnie ignorowała komentarze, skupiając się na własnej codzienności. Ślub w 2019 roku, a niedługo później narodziny córki Laury, całkowicie zmieniły publiczny wizerunek Strasburgera.

Ojcostwo w wieku 72 lat wywołało poruszenie i zdziwienie, ale sam zainteresowany wielokrotnie podkreślał, że to właśnie narodziny córki nadały jego późnej dorosłości nowy sens. Dziś, mając 78 lat, mówi o ojcostwie z dużą powagą, akcentując odpowiedzialność, obecność i emocjonalną dostępność – niezależnie od metryki. W jego wypowiedziach nie ma tonu sensacji, jest za to świadomość czasu i chęć bycia jak najlepszym ojcem „tu i teraz”.

Małgorzata Strasburger konsekwentnie stroni od medialnego rozgłosu i chroni prywatność rodziny, dlatego tym większe poruszenie wywołał jej niedawny gest: urodzinowa niespodzianka dla męża w postaci krótkiego, ciepłego nagrania z rodzinnego pobytu nad Bałtykiem. Ujęcia codziennych, prostych chwil z sześcioletnią Laurą miały w sobie więcej autentyczności niż niejeden wywiad. Ten rzadki wgląd w ich prywatność stał się symbolicznym potwierdzeniem, że po burzliwych dekadach Karol Strasburger znalazł wreszcie stabilny, intymny i głęboko rodzinny punkt ciężkości – z dala od reflektorów, ale blisko tego, co dziś dla niego najważniejsze.
L2gidafTwTQQ