Zaskakujące, co dzieje się na Kremlu, Putin jest przerażony. W mediach aż huczy Czytaj więcej:

Działania Stanów Zjednoczonych w Wenezueli, w tym aresztowanie Nicolasa Maduro, wywołały wyraźną reakcję wśród rosyjskich władz. Ekspert Konstantin Eggert ocenia, że Moskwa w tej sytuacji była całkowicie bezsilna – nie była w stanie powstrzymać ujęcia wenezuelskiego przywódcy, co stanowiło dla niej znaczący cios wizerunkowy. Reakcja Kremla pokazuje, że nawet państwa o dużych ambicjach globalnych mogą napotkać ograniczenia w bezpośrednim wpływie na sojuszników lub partnerów w odległych regionach.

Zmiana podejścia Waszyngtonu jest wyraźnie widoczna w nowej strategii wobec Wenezueli. Zamiast dążyć do całkowitego obalenia rządu, Stany Zjednoczone postawiły na negocjacje z częścią elity wenezuelskiej. Zastępczyni Maduro miała utrzymać dotychczasowy aparat państwowy w zamian za współpracę w obszarze handlu ropą. Ten ruch potwierdza gotowość USA do porozumień z przedstawicielami reżimu, jeśli przynosi to korzyści gospodarcze i strategiczne.

Strategia Białego Domu wywołała silne obawy w Moskwie, w tym w samym otoczeniu prezydenta Władimira Putina. Skłonność Stanów Zjednoczonych do negocjacji z elitami autorytarnych państw jest postrzegana jako zagrożenie, ponieważ podobne mechanizmy mogłyby w przyszłości zostać zastosowane wobec osób z najbliższego kręgu rosyjskiego przywódcy. Kreml musi teraz rozważać nowe scenariusze polityczne, w których wpływy Stanów Zjednoczonych mogą przenikać bezpośrednio do struktur władzy w państwach tradycyjnie postrzeganych jako sojusznicy Rosji.

Administracja Donalda Trumpa wykazuje gotowość do nawiązania współpracy z byłymi członkami rosyjskich rządów, nawet tymi związanymi z autorytarnym reżimem. Jednocześnie widać narastającą irytację wobec uporu Władimira Putina, co wśród urzędników i biznesowych elit sprzyjających Kremlowi budzi poważne obawy o przyszłość ich pozycji w razie ewentualnej zmiany władzy w Rosji. Ta mieszanka potencjalnej współpracy i niepewności politycznej tworzy napiętą atmosferę, w której każdy ruch może być analizowany pod kątem własnego bezpieczeństwa i wpływów.

Obecnie rozważane są dwa główne scenariusze działań ze strony administracji Trumpa. Pierwszy zakłada wsparcie innych członków rosyjskiego reżimu kosztem Putina, co mogłoby doprowadzić do jego odsunięcia od władzy. Drugi scenariusz obejmuje możliwość zaoferowania zniesienia sankcji wobec najbliższego otoczenia Kremla w zamian za gwarancje pokoju na Ukrainie. Z perspektywy Kremla obie te opcje wydają się realne i wiarygodne, co dodatkowo potęguje napięcie w strukturach rosyjskiej władzy.

Te polityczne dylematy mają bezpośrednie konsekwencje wewnątrz Rosji. Obawy przed utratą przywilejów i wpływów mogą prowadzić do nasilenia kontroli i poszukiwań potencjalnych wrogów wewnętrznych przez służby bezpieczeństwa. W rezultacie w rosyjskiej biurokracji rośnie poczucie zagrożenia, co paradoksalnie może zwiększać gotowość niektórych elit do rozważenia odsunięcia obecnego przywódcy, aby chronić swoje własne interesy i przetrwać w dynamicznie zmieniającym się środowisku politycznym.

Administracja Donalda Trumpa wykazuje gotowość do nawiązania współpracy z byłymi członkami rosyjskich rządów, nawet tymi związanymi z autorytarnym reżimem. Jednocześnie widać narastającą irytację wobec uporu Władimira Putina, co wśród urzędników i biznesowych elit sprzyjających Kremlowi budzi poważne obawy o przyszłość ich pozycji w razie ewentualnej zmiany władzy w Rosji. Ta mieszanka potencjalnej współpracy i niepewności politycznej tworzy napiętą atmosferę, w której każdy ruch może być analizowany pod kątem własnego bezpieczeństwa i wpływów.

Obecnie rozważane są dwa główne scenariusze działań ze strony administracji Trumpa. Pierwszy zakłada wsparcie innych członków rosyjskiego reżimu kosztem Putina, co mogłoby doprowadzić do jego odsunięcia od władzy. Drugi scenariusz obejmuje możliwość zaoferowania zniesienia sankcji wobec najbliższego otoczenia Kremla w zamian za gwarancje pokoju na Ukrainie. Z perspektywy Kremla obie te opcje wydają się realne i wiarygodne, co dodatkowo potęguje napięcie w strukturach rosyjskiej władzy.

Te polityczne dylematy mają bezpośrednie konsekwencje wewnątrz Rosji. Obawy przed utratą przywilejów i wpływów mogą prowadzić do nasilenia kontroli i poszukiwań potencjalnych wrogów wewnętrznych przez służby bezpieczeństwa. W rezultacie w rosyjskiej biurokracji rośnie poczucie zagrożenia, co paradoksalnie może zwiększać gotowość niektórych elit do rozważenia odsunięcia obecnego przywódcy, aby chronić swoje własne interesy i przetrwać w dynamicznie zmieniającym się środowisku politycznym.