A jednak. Węgry udzieliły azylu. Mowa o dwóch Polakach

Węgierskie media podały informację, która w Warszawie od razu wywołała nerwowe komentarze. Chodzi o doniesienia, że dwoje obywateli Polski miało otrzymać na Węgrzech azyl, a rząd Viktora Orbana miał poinformować o tym instytucje Unii Europejskiej jeszcze przed świętami Bożego Narodzenia. Oficjalnych nazwisk nie ujawniono, więc natychmiast ruszyła giełda spekulacji. Najgłośniejsza z nich dotyczy jednego nazwiska – Zbigniewa Ziobry

Informację o azylu dla dwóch polskich obywateli jako pierwszy miał przekazać węgierski dziennikarz śledczy, powołując się na źródła w środowisku unijnym. W relacjach pojawia się wątek noty, którą Budapeszt miał rozesłać do europejskich dyplomatów. Jeśli te doniesienia są prawdziwe, oznaczałoby to, że liczba Polaków korzystających na Węgrzech z ochrony azylowej wzrosła do trzech, bo wcześniej szeroko opisywano przypadek Marcina Romanowskiego.

Najważniejsze w tej historii jest jednak to, czego wciąż brakuje. Nie ma publicznego komunikatu węgierskich władz z nazwiskami, nie ma też potwierdzenia wprost, kto jest objęty ochroną. To właśnie ta luka sprawia, że temat żyje własnym życiem, a każda nowa informacja jest natychmiast interpretowana przez pryzmat polskiej polityki.

W medialnych spekulacjach regularnie przewija się nazwisko Zbigniewa Ziobry, bo od miesięcy pojawiały się informacje o jego pobycie w Budapeszcie. W tle jest śledztwo dotyczące Funduszu Sprawiedliwości i polityczny ciężar całej sprawy – jeśli rzeczywiście doszłoby do przyznania azylu byłemu ministrowi, byłby to sygnał o ogromnym znaczeniu dyplomatycznym. Tyle że na tym etapie trzeba stawiać sprawę jasno: to nadal sugestie i domysły, a nie twarde potwierdzenie.

W doniesieniach przewija się też wersja, że drugą osobą mogłaby być ktoś z najbliższego otoczenia polityka. W tym miejscu zaczyna się najbardziej zapalny moment: opinia publiczna słyszy „azyl” i automatycznie dopisuje sobie całą resztę – kto uciekł, przed czym i dlaczego. A to jest właśnie ta część historii, która bez oficjalnych dokumentów pozostaje tylko narracją.

Kontekst: wcześniej głośno było o Romanowskim
Ta historia nie spadła z nieba. Wcześniej głośno opisywano przypadek Marcina Romanowskiego, byłego wiceministra sprawiedliwości, który miał otrzymać azyl na Węgrzech. Tamten wątek już wtedy podgrzał atmosferę, bo dotyczył osoby z pierwszych stron polityki i sprawy, która budzi w Polsce skrajne emocje. Dla rządu w Warszawie to temat drażliwy także w wymiarze międzynarodowym, bo wchodzi na teren relacji z Budapesztem i szerszej dyskusji o praworządności w UE.

Jeśli teraz rzeczywiście doszło do kolejnych decyzji azylowych wobec Polaków, w praktyce oznaczałoby to, że Budapeszt idzie w stronę, która będzie odbierana jako otwarty gest polityczny. I właśnie dlatego sprawa jest tak głośna – nie dlatego, że dotyczy dwóch anonimowych osób, ale dlatego, że wszyscy próbują odgadnąć, kto stoi za tą informacją i jakie będą konsekwencje.

W Polsce pojawiały się już publiczne zapowiedzi, że w razie przyznania azylu osobom poszukiwanym lub ściganym, rząd może rozważać kroki prawne na poziomie europejskim. To ścieżka trudna, długotrwała i politycznie kosztowna, ale sama perspektywa takiego sporu wystarcza, by temat wywoływał napięcie. W tle są nie tylko emocje wyborców, ale też realna dyplomacja: konsultacje, noty, stanowiska i reakcje instytucji UE.

Na razie jednak – niezależnie od temperatury komentarzy – kluczowe pozostaje jedno: brak oficjalnych nazwisk. Dopóki nie pojawi się potwierdzenie, każda teza będzie poruszała się w obszarze „media sugerują”, „źródła mówią”, „nieoficjalnie”. A to oznacza, że ta historia może jeszcze wielokrotnie zmienić ton – w zależności od tego, co i kto pokaże jako pierwszy.